Vind ik leuk:

India overwelmt je. Het vult je neusgaten met een mengsel van nieuwe geuren; overheerlijke kruidens, wierrook, goedkope diesel en een hoop wat ik niet kan difinieren. Het omgeeft je met geluid; harde muziek, toeterende auto’s en over uren draaiende machine’s. Als je niet uikijk waar je loopt, sta je in de koeienpoep, op iemands handelswaar of zelfs gewoon weg op iemand. Privacy is een onbelangrijk begrip. En het woordje “nee,” bestaat niet in het lokale vocabulair.

De mensen zijn vriendelijk en behulpzaam, een glimlach lijkt op iedere hoek van de straat te vinden. De snor van de Insische man is zijn trots evenzo is zijn karakter, waardoore de zin “ik weet het niet,” een taboe lijkt, wat erg onhandig kan zijn als je de weg wilt vragen waarop de goede man zo zijn best doet maar jou onbedoelt de verkeerde kant op wijst…

Zoete koffie en thee met melk is binnen iedere tien stappen voor een paar cent te koop en de smaak nu al verslavend lekker. Evenzo het eten, kleurrijk en vol fantasie.

 Misbedeeldheid is een item waar niet om heen valt te kijken. Een oude man waarvan de bekken zijn gebroken, zodat zijn benen op zijn rug gevouwen kan worden, wordt gepresenteerd als een kermisatractie zodat bendes of families geld kunnen verdienen. Bedelen is de normaalste zaak van de wereld en straat verkopers proberen wanhopig voor een stuiver hun waar te verhandelen.

Ik ben eerlijk als ik zeg dat wanneer ik met een volle buik het restaurant kom uitlopen ik me schuldig voel en me wanhopig probeer vrij te kopen van dit gevoel door een muntje of iets eetbaars te geven aan een medemens die pijn heeft van de honger.

Ik weet dat alle reisgidsen en buro’s adviseren niet zomaar geld te geven aan mensen op straat. En het zal me niet verbazen als ik reactie krijg met adviezen van wanneer het wel en waarom het niet te doen. Ik weet dat het beter is om in een goed project te inversteren en dat geld op straat weggeven dwijlen met de kraan open is. Wat kan ik zeggen, kom naar India, sta in mijn schoenen en oordeel nogmaals zelf.

Het multiculturele Inda met haar vele verassingen en gezichten vol waanhoop en verdriet  maar ook gastvrij en vol levens genot met een brede glimlach op vele gezichten. Je moet er wel van houden…